Czarne historie - gry

"Czarne historie" to gra towarzyska, w której losuje się kartę i odczytuje treść jej przedniej strony tak, żeby poznali ją wszyscy uczestnicy. Następnie jedna osoba zostaje Mistrzem Tajemnic - czyta (tylko sobie) treść z rewersu karty i dowiaduje się tym samym, jak doszło do wydarzenia, opisanego na jej awersie. W tym momencie rozpoczyna się śledztwo. Gracze wcielają się w detektywów, poszukiwaczy rozwiązania zagadki kryminalnej. By wpaść na trop, muszą zadawać Mistrzowi Tajemnic pytania, na które on może odpowiedzieć "tak" lub "nie". Czy znajdą odpowiedź na najważniejsze z pytań: "Co właściwie się wydarzyło?!"?

Każda z kart opowiada historię - elektryzującą, makabryczną, okropną - która wydarzyła się lub wydarzyć się mogła. Gracze pozbawieni są wszystkich pomocy, jakie normalnie miałby detektyw czy policjant - nie mają dostępu do akt sprawy, sposobu na pobranie odcisków palców i odsianie podejrzanych ani specjalistycznego sprzętu czy pomocników. Są zdani na swoją wyobraźnię i inteligencję, bo ważne jest, żeby zadawali odpowiednie pytania - wtedy na pewno odgadną właściwą odpowiedź i rozwiążą sprawę!

"Czarne historie" jest idealną grą do zabrania na wakacje, dzięki niewielkim rozmiarom zmieści się w kieszeni plecaka, nie wymaga też specjalnych miejsc, to rozgrywki - wystarczy tylko, żeby gracze słyszeli się wzajemnie. Ilość graczy określona jest na 2 do 15, ale w praktyce nie ma ograniczeń co do ilości osób biorących udział w rozgrywce. Rozmaite karty gwarantują godziny dobrej rozrywki. Gra odniosła międzynarodowy sukces i sprzedała się w setkach tysięcy egzemplarzy.

W serii "Czarne historie" wyszły dotychczas:

- "Czarne historie" - oryginalna gra, stworzona przez Holgera Boscha, zilustrowana przez Bernarda Skopika (50 kart opowieści).

- "Czarne historie" części 2-10 - po sukcesie oryginalnej gry, jej twórcy postanowili wydać kolejne części - w każdej dostajemy nowe, mrożące krew w żyłach historie do opowiedzenia (każda część zawiera 50 kart opowieści).

- "Czarne historie. Głupia śmierć" - w tej części serii opisane zostały absurdalne i nieprawdopodobne opowieści, które jednak wydarzyły się naprawdę. Autorami są Corrina Harder i Jens Schumacher. Niektóre przypadki śmierci naprawdę powinny służyć jako sygnał ostrzegawczy!

- "Czarne historie. Śmiertelne wakacje" - Nicola Berger stworzyła tę część na podstawie wakacyjnych wspomnień swoich i mrożących relacji z podróży swoich znajomych. Urlop to ryzyko, nawet w czasie wakacji czyhają na nas niebezpieczeństwa (groźni tubylcy, gwałtowne wybuchy, nieprzyjemne wypadki) - czy może lepiej więc siedzieć w domu?

- "Czarne historie. Upiorna muzyka" - nie trzeba słuchać death metalu, żeby natknąć się na szaleństwo i rozlew krwi. Skandale gwiazd popu, buntowniczy rockmani, trębacze jazzowi, kompozytorzy muzyki klasycznej - świat muzyki wypełniony jest makabrycznymi opowieściami które mogły się wydarzyć lub się wydarzyły...

- "Czarne historie. Biuro" - kolejna część gry, autorstwa Nicoli Berger, przenosi graczy w biurową rzeczywistość . Szef zbyt wymagający, współpracownicy uciążliwi, klimatyzacja jak zawsze źle ustawiona? To nic w porównaniu z historiami z tej części gry!