Jego Świątobliwość Dalajlama (Dalajlama Tenzin Gyatso)

Jego Świątobliwość Dalajlama urodził się 6 lipca 1935 r. na terenie północno-zachodniego Tybetu jako dziewiąte dziecko w ubogiej chłopskiej rodzinie. Kiedy miał 2 lata został odnaleziony przez duchownych z kręgu Dalajlamy. W oparciu o wielowiekową tradycję poszukiwań inkarnacji lidera tybetańskiej społeczności komisja poszukiwawcza przeanalizowała znaki towarzyszące narodzinom chłopca i ustaliła ponad wszelką wątpliwość, że dziecko jest kolejnym wcieleniem XIII Dalajlamy.

Zabrano go do klasztoru Kumbum i kształcono na mnicha. W 1940 r. został intronizowany jako Dalajlama XIV. Pełnię władz politycznych otrzymał w 1950 r. po wkroczeniu na teren Tybetu Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej. Tybet został całkowicie zajęty przez komunistyczne władze Chin, a każda próba negocjacji z sąsiadem kończyła się niepowodzeniem. W 1959 r. wskutek ostatecznej klęski zrywu wyzwoleńczego Dalajlama musiał wyjechać z okupowanej ojczyzny. Azylu politycznego udzieliły mu Indie w których żyje na emigracji do dziś.

Przez lata kierował rządem na uchodźstwie. Swoją aktywność polityczną koncentrował na poszukiwaniu pokojowych sposobów rozwiązania konfliktu w swoim kraju. Nieustannie uświadamiał krajom Zachodu znaczenie pokoju na świecie i aktywnie działał na rzecz ochrony praw człowieka.

Jego międzynarodowe wykłady i pokojowe wystąpienia przyniosły mu olbrzymią popularność na całym świecie. W 1989 r. został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla. Jest laureatem wielu innych prestiżowych nagród. Przyznano mu honorowe doktoraty i inne honorowe stopnie naukowe na wielu uczelniach, a także honorowe obywatelstwa wielu krajów zachodnich. W 2008 r. tygodnik "Time" umieścił go na pierwszym miejscu listy 100 najbardziej wpływowych ludzi świata.

Jest autorem licznych publikacji z zakresu duchowości i mistycyzmu np. "Wielka księga radości", "Podstawy praktyki buddyjskiej" i "Medytacje na każdy dzień. Ścieżka do spokoju".

W 2011 r. wycofał się z aktywnego sprawowania funkcji politycznych. Nadal pozostaje symbolem niepodległego Tybetu i przewodnikiem duchowym Tybetańczyków.