Wrony

Wydana przez Starą Szkołę książka "Wrony" to bestsellerowa, kameralna opowieść o świetle i mroku autorstwa Petry Dvořákovej, jednej z najważniejszych czeskich pisarek współczesnych, bezkompromisowo poruszającej ważne tematy społeczne przy jednoczesnym zadbaniu o świetną, trzymającą w napięciu i emocjonującą fabułę. Laureatka prestiżowej nagrody Magnesia Litera za ceniony zbiór rozmów na temat wiary z 2006 roku tym razem próbuje znaleźć klucz do świata dziecięcych emocji. W niezwykle poruszający sposób autorka porusza zagadnienia związane z przemocą domową, rodzinną bezsilnością i cierpieniem dziecka, a także osobowością, która nie ma przestrzeni do rozwoju.

O czym jest książka "Wrony"?

"Wrony" Petry Dvořákovej opowiadają historię pozornie typowej i szczęśliwej rodziny - Basi, jej starszej siostry Kasi oraz ich rodziców. Pod cienką powłoką tego, co wydaje się całkowicie normalne i akceptowalne, skrywa się jednak ogrom wzajemnych pretensji, przytłaczających problemów oraz braku zrozumienia. Dojrzewająca Basia odkrywa w sobie talent plastyczny, ale dramatyczny paradoks jej egzystencji polega na tym, że im bardziej próbuje żyć w zgodzie z własną naturą, tym bardziej rodzina ściąga ją ku przeciętności i życiowej bierności. ały rodzinny dramat obserwują z gałęzi starego wiązu tytułowe wrony... Od pierwszej do ostatniej strony książka Petry Dvořákovej trzyma w niepewności i unika jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy tak młodej dziewczynie uda się uciec z życiowej pułapki. Nie bez znaczenia jest również społeczny kontekst, w którym zostaje osadzona fabuła i w którym padają pytania o skuteczny system pomocy dzieciom i pogłębiającą się przepaść międzypokoleniową.

"Wrony" - opinie

Książka "Wrony" porusza trudne i ważne społeczne problemy, czyniąc to jednak w niezwykle finezyjny, wyważony sposób. Konwencja dziennika pisanego z perspektywy dwóch osób - Basi oraz jej matki - czyni tę poruszającą historię autentyczną i intymną, a jej swoistym kontrapunktem jest perspektywa wrony, która zagnieździła się w pobliskim drzewie i założyła tam własną, ptasią rodzinę. Petra Dvořáková w sposób, który niemal łamie serce, snuje smutną, przeszywającą do szpiku kości historię zagubionego dziecka na wpół świadomie obarczanego problemami rodziców, co zdaje się być problemem pokoleniowym, z którym jako społeczeństwo powinniśmy czym prędzej się zmierzyć.