Świetlista republika

Andrés Barba, autor kilkunasty książek i laureat wielu nagród literackich, jest uważany w ojczystej Hiszpanii za jednego z najwybitniejszych pisarzy swojego pokolenia. Jego twórczość urzeka niezwykłym językiem oraz głębią stosowanych metafor. W swojej powieści „Świetlista republika” po raz kolejny udowadnia swój talent do tworzenia wielopoziomowych, fascynujących historii.

Nowa książka hiszpańskiej gwiazdy literatury opowiada o przybyciu dzikich dzieci do tropikalnego miasta w Argentynie i próbie powstrzymania ich przed wciągnięciem tego miejsca w chaos.

W „Świetlistej republice” przenosimy się do San Cristóbal – fikcyjnego małego miasteczka gdzieś na skraju dżungli, niezwykłego miejsca, niedawno prosperującego, otoczonego lasami deszczowymi i rzeką. Wciąż piszczy tu bieda, ale powoli tworzy się już klasa średnia, koegzystująca nie bez napięć ze rdzenną populacją Indian, która z oporami przechodzi na stronę cywilizacji. Wtedy właśnie pojawiają się dzieci – częsty temat książek Barba. Dzieci zagubione, okrutne, zmagające się ze sprzecznymi uczuciami, tajemnicze.

Pojawienie się grupy trzydziestu dwojga nieznanych dzieci w wieku od 9 do 13 lat wprowadza w San Cristóbal konsternację i niepokój. Początkowo nic nie robią, po prostu są, rozmawiają ze sobą w nieznanym języku, z czasem grzebią w śmieciach, kradną żywność i pieniądze, chowają się w drzewach. Prowadzą życie rządzące się prawami niepojętymi dla obywateli miasteczka, wprowadzają niepokój samą swą innością. Są brudne, bezdomne i głodne, a przy tym dziwnie szczęśliwie, maksymalnie niezależne.

Ich prowokacyjna odrębność burzy kruchą równowagę zbiorowości, która dopiero co zdobyła swoje przywileje i osiągnęła względny komfort. Drobne przestępstwa dzieci powoli przeradzają się w przemoc. Na domiar złego z czasem dzieci z miasta zaczynają uciekać, by do nich dołączyć. W obliczu całkowitego upadku siły miejskie wyruszają na poszukiwanie młodych buntowników, zanim miasto pogrąży się w nieodwracalnym chaosie.

„Świetlista republika” to trzymająca w napięciu, współczesna bajka. To z jednej strony powieść niezwykle oryginalna, wciągająca i oszałamiająca, z drugiej zaś – frapujące studium antropologiczne i socjologiczne. Gorzkie spojrzenia autora na dzieciństwo oraz temat zderzenia uporządkowanej cywilizacji z czymś drastycznie innym i obcym czynią z powieści Barby wyjątkowe literackie doświadczenie.