Lęk

Niemal 350 stron czystej grozy to książka autorstwa niedawnego debiutanta Tomasza Sablika, który zabierze czytelników w przerażającą wędrówkę po zakamarkach nie tylko lasu, lecz także ludzkiej natury. Autor, który z książki na książkę śrubuje poziom i widoczny sposób rozwija warsztat, tym razem stworzył historię, o której można powiedzieć, że jest i horrorem i thrillerem psychologicznym, z bardzo dużą dozą oniryzmu i motywami religijnymi.

Od pierwszej do ostatniej strony czytane słowa niemalże tętnią życiem, podążając za kolejnymi wydarzeniami, czytelnik zostaje wchłonięty przez mroczną, potworną siłę, która wypełnia po brzegi świat przedstawiony. Akcja rozkręca się początkowo bardzo niewinnie, w postpandemicznych okolicznościach poznajemy dwie pary zamieszkujące obrzeża przygnębiającego lasu: Jakuba i Julię oraz Daniela z Martą. Poza nimi w okolicy nie mieszka żaden człowiek, zresztą sami bohaterowie nie wiedzą czy ktokolwiek poza nimi przeżył śmiertelną pandemię. Dotychczasowy porządek burzy pojawienie się Żywii - młodej kobiety, która staje na progu domu Jakuba i Julii prosząc o schronienie. Gospodarze wpuszczają dziewczynę do środka, otwierają jej wszystkie drzwi, także te, które powinny pozostać zamknięte.

Książka jest wielowątkowa, niejednoznaczna, lecz stanowi przede wszystkim mocno rozbudowane studium samotności. Bez względu na to, czy śledzić będziemy akurat wydarzenia o wydźwięku nadprzyrodzonym czy religijnym, czy kolejne - poświęcone psychologicznym aspektom ludzkiej natury, samotność będzie wylewała się z każdej strony. Życie w nowym świecie, życie bez ukochanych ludzi, życie w odosobnieniu, będzie tym, co najbardziej przerażające. Pojawienie się Żywii będzie sygnałem do rozpoczęcia wojny o dusze głównych bohaterów.

Wraz z kolejnymi, niespiesznie następującymi po sobie wydarzeniami będziemy obserwować bitwy, które toczą bohaterowie. Wewnętrzne walki dobrej strony z tą egoistyczną, złą i grzeszną; walki pomiędzy Bogiem, a starymi bogami. Obudzone w bohaterach żądze i pragnienia z jednej strony będą impulsem do porzucenia barier, z drugiej do wielkich zmian wywołujących ogromny lęk.

Powieść Sablika ocieka lękiem, mrokiem, okultyzmem i erotyzmem. Akcja przebiega niezwykle płynnie, nie zawiera wielu zwrotów, bowiem jej głównym celem jest zahipnotyzowanie czytelnika, nie wystraszenie go. Niezwykle naturalnie rozpisane postaci oraz swobodne dialogi przeniosą odbiorców do samego centrum akcji. Nawet pomijając okoliczności, w których żyjemy jako społeczeństwo, czytelnicy na własnej skórze odczują konsekwencje wyborów głównych bohaterów, ponieważ ta powieść działa na każdy aspekt wyobraźni. Wątpliwości, lęki, pragnienia, które targać będą czwórką głównych postaci są i będą także naszą codziennością.