Białe kruki

Jaka jest różnica między Bogiem a
neurochirurgiem? Bóg nie jest neurochirurgiem.
Mathias pełni samotny nocny dyżur, kiedy na izbę
przyjęć przywożą pacjenta. Niedoświadczone ręce chirurga drżą. Młody człowiek na
noszach doznał poważnych urazów głowy i bez operacji niechybnie umrze. Mathias
musi się wykazać, dzięki czemu zapewni sobie jedną z trzech stałych posad na
Oddziale Neurochirurgii.
Kiedy delikatnie unosi płytkę kostną, którą
wyciął z czaszki mężczyzny, jego ręce przestają drżeć. Wychodząc z sali
operacyjnej, czuje się mistrzem świata - aż do następnego ranka, kiedy dowiaduje
się, że liczbę posad zredukowano. Troje młodych chirurgów musi walczyć o dwa
stanowiska. Troje młodych chirurgów, z których każde ma swojego mentora -
mentora z własnymi planami... i gigantyczną samooceną.
Powrót bestsellerowego autora książki
Lekarz, który wiedział za dużo. Mistrz norweskiego
thrillera medycznego w wyśmienitej formie!
Wybrane recenzje:
... w każdy wieczór wybrałabym tę książkę zamiast
Chirurgów.
Erle Marie Sorheim, Dagbladet
Pisząc Białe kruki Mjaset stworzył bardzo dobry i wciągający
thriller medyczny, obrazujący podstawowe przeżycia i dylematy, przed którymi
może stanąć każdy lekarz.
J. Frich, Tidsskrift for den norske legeforening
... żywe i wnikliwe studium miejsca pracy ...
Lars Helge Nilsen, Bergens Tidende
Wartka, ekscytująca i dobrze skomponowana powieść medyczna
... Mamy tu rozrywkę, przepychanki i perypetie, pogoń za karierą
(przerywaną niekiedy rozważaniami natury moralnej) i rozwój sytuacji, a wszystko
we właściwej dawce.
Jan Askelund, Stavanger Aftenblad
Książka jest dobrze napisana (...) Daje nam ciekawy wgląd w
codzienność na sali operacyjnej i w jej okolicach.
Asbjorn Ringen, Gudbrandsdolen Dagningen
Białe kruki to zarówno dostarczająca rozrywki lektura lżejszego
kalibru, jak i powieść polityczna (...) Mjaset jest sprytnym dramaturgiem, który
wie, jak efektywnie kończyć sceny - a za tym, co widzimy, często kryje się coś
zupełnie innego.
Odd Surn, Dag og Tid
Christer Mjaset (ur. 1973) jest
lekarzem i pisarzem młodego pokolenia. Dotychczas wydał cztery książki, w tym
dwa zbiory opowiadań - z czego pierwszy, En dans der veien slutter
(Taniec u końca drogi) z 2003 jest zarazem jego debiutem
literackim. W swoich powieściach Mjaset umiejętnie łączy wiedzę lekarską z
kunsztem literackim. Cechuje go narracyjna rzetelność i przywiązanie do detali.
Jego opowiadania, podobnie jak powieści, są wielowątkowe, z bogatą galerią
postaci i skomplikowaną intrygą. Jego pierwsza książka wydana w Polsce
Lekarz.który wiedział za dużo (2012) spotkała się z gorącym przyjęciem i
znalazła wielu wiernych czytelników i recenzentów. Lekarz, który
wiedział za dużo to wartka powieść, wykraczająca poza ramy gatunku prozy
lekarskiej. Łączy w sobie wątki sensacyjne i obyczajowe, przy czym nic nie jest
tu takie, jakie się wydaje - w książce mnożą się nie tylko zagadki, ale też ich
ciekawe rozwiązania, wplecione w misterną i zaskakującą intrygę
Jeśli Christer Mjaset, który z zawodu jest lekarzem, leczy tak
precyzyjnie jak konstruuje fabułę, to jego pacjentom nic nie
grozi.
Adrianna Michalewska, Portal Zbrodnicze Siostrzyczki
Pierwsza książka po polsku Norwega Christera Mjaseta to więcej
niż bestsellerowy kryminał. Jej tytuł Lekarz, który wiedział za
dużo kojarzy się z filmem Hitchcocka Człowiek, który wiedział za dużo. Nie
wydaje się, aby był to przypadek. Thriller Mjaseta reprezentuje ten sam
gatunek.