Asiunia

Historię „Asiuni” nakreśliło samo życie: Joanna Papuzińska opisała własne doświadczenia z dzieciństwa, które przypadło na straszliwy czas II Wojny Światowej. Rodzina Asiuni, zamieszkała w Warszawie, odczuła jej dramat szczególnie mocno – matka dziewczynki, która stanęła w obronie chłopców atakujących Niemców, zginęła od kul egzekucyjnych. Pozostali przy życiu członkowie rodziny musieli opuścić swój dom, szukać schronienia u kolejnych ludzi dobrej woli, niejednokrotnie zupełnie obcych. Asiunia nie rozumiała, dlaczego spotkał ich taki los, co przesądziło o tym, że nie mogą żyć tak, jak dotychczas. Przytłoczona bezmiarem otaczającego jej zła, musiała borykać się jednocześnie z głodem i brakiem podstawowych przedmiotów codziennego użytku. Nawet w najgorszych chwilach mogła liczyć jednak na obecność ojca i rodzeństwa – wzajemna miłość i wsparcie dodawało sił całej rodzinie.

Książka Joanny Papuzińskiej oswaja kilku- i kilkunastoletnich czytelników z tematem wojny – niezwykle poruszającym, o ciężarze trudnym do udźwignięcia dla niejednego dorosłego, ale ogromnie ważnym dla polskiej tożsamości narodowej i nieustannie obecnym w publicznej dyskusji.

„Asiunia” jest także uniwersalną opowieścią o dziecięcych emocjach w obliczu wojennego kataklizmu: o permanentnym strachu, utracie poczucia bezpieczeństwa, żalu po stracie ukochanej mamy, próbach zrozumienia niewytłumaczalnej dla pięciolatki sytuacji – ale i o sile miłości, rodzinnej więzi, która pomaga przetrwać najcięższe koleje losu.

Joanna Papuzińska jest jedną z najważniejszych autorek literatury dziecięcej minionego stulecia. To spod jej pióra wyszły „Nasza mama czarodziejka”, „Rokiś” czy „Czarna Jama”; pisarka powołała do życia także miesięcznik „Guliwer”, poświęcony literaturze dla dzieci i młodzieży, przewodnicząc jego redakcji do 2002 r.