James W. Kalat

James W. Kalat jest również emerytowanym profesorem psychologii na Uniwersytecie Stanowym Północnej Karoliny, gdzie w latach 1977–2012 prowadził zajęcia z psychologii biologicznej oraz z wprowadzenia do psychologii. Licencjat z wyróżnieniem uzyskał w roku 1968 na Uniwersytecie Duke'a, natomiast doktorat uzyskał w 1971 na Uniwersytecie Pensylwanii w Filadelfii.

Jego osiągnięcia obejmują między innymi ustanowienie teorii o wyuczonym sygnałach zagrożenia dla organizmu objawiających poprzez naukę awersji do smaków. Jest laureatem nagrody dla Zasłużonego Nauczyciela, którą otrzymał w 1977 roku na Uniwersytecie Duke'a. Jest także stypendystą Amerykańskiego Stowarzyszenia Postępu Nauki, Stowarzyszenia Nauk Psychologicznych (któremu przewodniczył w latach 1991 i 2002) oraz Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego, w którym pełnił także rolę wydawcy biuletynu w latach 1985-1991.

Pełnił rolę adiunkta na Uniwersytecie Duke'a w latach 1971-1977. Następnie, od roku 1977 był profesorem na Uniwersytecie Stanowym Karoliny Północnej w Raleigh. W latach 1988-1998 był także członkiem oraz przewodniczącym komitetu psychologii w Princeton.