Gotz Aly

Gotz Aly specjalizuje się głównie w tematach z zakresu Holokaustu i polityki gospodarczej dyktatury narodowosocjalistycznej oraz antysemityzmu XIX i XX wieku.

W latach 1967-1968 uczęszczał do Niemieckiej Szkoły Dziennikarstwa w Monachium. Następnie studiował historię i nauki polityczne na Wolnym Uniwersytecie w Berlinie do 1971 roku. Podczas studiów Aly aktywnie działał w ruchu studenckim.

W 1994 r. Gotz Aly habilitował się z nauk politycznych w Instytucie Otto Suhra Wolnego Uniwersytetu w Berlinie. W latach 2004-2006 pełnił czterosemestrową profesurę wizytującą w zakresie interdyscyplinarnych badań nad Holokaustem w Instytucie Fritza Bauera we Frankfurcie nad Menem. W 2006 roku został powołany przez prezydenta federalnego Köhlera do Rady Powierniczej Muzeum Żydowskiego w Berlinie, której był członkiem do 2020 roku.

Głównym tematem pracy naukowej Aly'ego była początkowo historia Holokaustu, którą badał w dużej mierze poza ustaloną społecznością akademicką. Jego kolejne publikacje obijały się szerokim echem w środowisku akademickim, bowiem formułował tezy, że reżim nazistowski był "komfortową dyktaturą", z której jego zdaniem bezpośrednio korzystali Niemcy, a sam Holokaust miał miejsce nie głównie ze względów religijnych czy rasowych, lecz racjonalnych. W swoich pracach badawczych Gotz Aly podkreślał ekonomiczne i demograficzne motywy tej ogromnej zbrodni.

Jego książka "Europa przeciwko Żydom. 1880–1945" opisuje współczesny antysemityzm jako zjawisko o charakterze transgranicznym, karmione nacjonalizmem, kryzysami i zawiścią społeczną, które niemieccy okupanci potrafili wykorzystać w swojej polityce deportacji i ludobójstwa.