Wiewiórki, które nie chciały się dzielić

Wydawnictwo Zielona Sowa zaprasza do lektury sympatycznej opowieści o przyjaźni, życzliwości i uczynności. Książeczka "Wiewiórki, które nie chciały się dzielić" porusza ważną tematykę w sposób dopasowany dla umysłów najmłodszych dzieci. Prosto i nienachalnie tłumaczy dlaczego tak ważna jest ludzka dobroć, wzajemna życzliwość i sympatia. Pokazuje czym jest kompromis i współpraca z innymi.

“Wiewiórki, które nie chciały się dzielić” - o czym jest ta książka?

Beztroski Cyryl niczym się nie przejmuje. Spędza całe dnie na wesołych zabawach i harcach. Patrzy z politowaniem na inne wiewiórki, które gromadzą zapasy na zimę i nie znajdują czasu na rozrywkę. Pomimo napomnień bliskich, skacze po drzewach i cieszy się z bycia tu i teraz.

Kiedy nadchodzą mrozy, głód zagląda mu w oczy. Staje się markotny i słaby. Ma pusto w brzuszku, więc przyjąłby choćby i okruszek. Niestety wszystkie dary jesieni są albo ukryte w zwierzęcych spiżarniach, albo zasypane śniegiem. Ostatnią nadzieją Cyryla jest szyszka, która wypatruje na jednym z drzew. Niestety smakołyk upatrzyła sobie też inna wiewiórka - roztropny Błażej.

Obie wiewiórki mają chrapkę na ostatnią szyszkę w sezonie. Zaczynają ścigać się kto pierwszy zdobędzie szyszkę. Nie zważając na nic próbują za wszelką cenę dostać przysmak. Gdy stają oko w oko z niebezpieczeństwem muszą zmienić plany i zacząć działać wspólnie. Czy pomimo różnic charakterów uda im się znaleźć wspólny język i odkryć co jest w życiu najważniejsze?

Książka “Wiewiórki, które nie chciały się dzielić” - opinie

"Wiewiórki, które nie chciały się dzielić" to cudowny picture book, który szatą graficzną przykuwa uwagę młodych czytelników. Piękne kolorowe ilustracje wspaniale dopowiadają tekst opowiadania.

Jednocześnie stymulują wyobraźnię i poczucie estetyki małych odbiorców.

Rozkładówki są pełne szczegółów i ukrytych treści. To świetny trening uważności i spostrzegawczości. Ponadto historia o dwóch skłóconych wiewiórkach stanowi doskonały punkt wyjścia do rozmów wychowawczych z najmłodszymi.

Opowiadanie jest napisane prostym, zrozumiałym językiem. Rymowana historia jest pełna humoru i optymizmu. Dzieci z uwagą słuchają czytanki i kibicują wiewiórkom w wyścigu po smakołyk. Morał książeczki jest przekazany w duchu porozumienia bez przemocy. Autorzy uniknęli moralizatorskiego tonu i frazesów.