Serca bicie. Biografia Andrzeja Zauchy

"Serca bicie. Biografia Andrzeja Zauchy" to najnowsza książka autorstwa Katarzyny Olkowicz i Piotra Barana, poświęcona życiu i twórczości jednego z najbardziej znanych polskich wokalistów. Młodsze pokolenia z pewnością pamiętają jego charakterystyczny baryton z piosenki rozpoczynającej wieczorynkę "Gumisie", natomiast starsi z takich przebojów jak tytułowe "Serca bicie", "C'est la vie" czy "Wszystkie stworzenia duże i małe". Współpracował z takimi artystami jak: Ryszard Rynkowski, Andrzej Sikorowski, Michał Urbaniak, Tomasz Stańko czy Ewa Bem. Śpiew nie był jednak jedyną pasją Zauchy, grał również na saksofonie i perkusji, próbował swoich sił w aktorstwie i kabarecie, a w młodości odnosił sukcesy sportowe w kajakarstwie.

Autorzy książki to dziennikarze: Katarzyna Olkowicz znana jest z współpracy z takimi czasopismami, jak "Twój Styl", "Viva" czy "Pani". Piotr Baran również związany jest z "Twoim Stylem", a także takimi tytułami jak "Dobre Wnętrze" i "Zwierciadło". "Serca bicie. Biografia Andrzeja Zauchy" opiera się na materiałach zebranych w drodze wywiadów, które autorzy przeprowadzili z osobami z bliskiego otoczenia wokalisty. Olkowicz i Baran zadedykowali swoje dzieło "tym, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z twórczością Andrzeja Zauchy. I być może na razie tylko domyślają się, jakim człowiekiem był naprawdę". W swojej książce skupiają się bowiem w szczególności na pozaestradowych poczynaniach artysty, ujawniając nieznane wcześniej fakty z jego życia.

Tak jak twórczość Zauchy elektryzowała publiczność za jego życia, tak również jego śmierć wywołała ogromne poruszenie w całym kraju. Otóż zginął on tragicznie 10 października 1991 roku, zastrzelony po przedstawieniu "Pan Twardowski" w krakowskim Teatrze STU, w którym grał główną rolę. Razem z nim, ofiarą kul padła również aktorka Zuzanna Leśniak, a mordercą okazał się jej mąż, francuski reżyser teatralny Yves Goulais. Motywem zbrodni była zazdrość, zabójca nie tolerował mianowicie mocno zażyłej relacji swojej żony ze słynnym wokalistą.

Utwory Zauchy do dziś cieszą się niesłabnącą popularnością wśród słuchaczy, stanowią także inspirację dla współcześnie tworzących muzyków. Fragmenty jego piosenek przy swoich produkcjach wykorzystywali na przykład najpopularniejsi polscy raperzy, tacy jak Sokół ("Póki masz nadzieję" w utworze "Pomyłka"), czy PRO8L3M ("Nie takie mnie kochały" w utworze "Backstage"). Jest to niewątpliwy dowód na to, że choć sam wokalista zginął przedwcześnie, to jego dorobek artystyczny jest ciągle żywy i nie przestaje oddziaływać na kolejne pokolenia.