Ja, inkwizytor. Łowcy dusz (barwione brzegi)

Ja na szczęście nie byłem ani dobroduszny, ani nie wierzyłem w jasne strony ludzkiej natury. A to zdrowe podejście do świata i bliźnich mogło mi tylko zaoszczędzić rozczarowań. Gdyż prędzej czy później zdradzi nas każdy, a jedyne, co możemy osiągnąć, to przeciągnąć w czasie termin zdrady lub ją uprzedzić.

Nigdy nie zwyciężysz wroga, którego twoja wyobraźnia uczyniła niepokonanym.

Każdemu się wydaje, że chce tylko prawdy. (...) Tyle że kiedy przyjdzie co do czego, okazuje się, iż pragnął jedynie pięknie opakowanych kłamstw. Nie ma prawdy jako takiej. Są

tylko interpretacje.