Folwark zwierzęcy. Kolorowa klasyka

Wybitna powieść satyryczna, która na stałe zapisała się w historii światowej literatury i nawet po upływie wielu lat pozostaje aktualną przestrogą przed ustrojem totalitarnym oraz rządami jednostki. Opowieść o zwierzętach przejmujących w posiadanie gospodarstwo, które opuścili ludzie, jest metaforycznym obrazem sposobu zarządzania państwem, jaki prezentował chociażby stalinizm. Początkowo udana rewolucja, związana z wprowadzeniem nowego systemu opartego na powszechnym dzieleniu się dobrami, wkrótce zaczyna ujawniać swoje drugie oblicze. Marzenia o dostatnim i spokojnym życiu w traktującej się z szacunkiem społeczności stają wkrótce przed nowym zagrożeniem, tym razem będącym wytworem nowego, pozornie idealnego społeczeństwa.

Prowokująca do myślenia, wielopoziomowa powieść o władzy, wykorzystywaniu przywilejów oraz o sprycie warstw rządzących mówi także o tym, jak bardzo trudne (lub wręcz niemożliwe) są do wprowadzania ideały socjalistycznej równości. Opowieść ukazuje również drugie oblicze rewolucji, jakże często obracającej się przeciwko tym, którzy ją stworzyli. Wymowa powieści była bezkompromisowa i bardzo czytelna, co powodowało pewne problemy z jej wydaniem. Autor miał kłopoty z upublicznieniem dzieła, które często cenzurowano.

George Orwell to jeden z najwybitniejszych myślicieli XX w., osławiony krytyk totalitaryzmu oraz komunizmu. Był synem urzędnika, lecz po latach sam nie znosił biurokracji. Pracował nie tylko jako pisarz i publicysta. Wykonywał bardzo różne zawody, był nauczycielem, policjantem, a nawet zbieraczem chmielu… przez jakiś czas pozostawał także żebrakiem. Uczestniczył w hiszpańskiej wojnie domowej, a później pracował jako korespondent wojenny. Niepokoiły go nierówności społeczne, ale uciekał od idealizowania rewolucji. Wystrzegał się mitów o powszechnej równości, zwracając uwagę na to, że prywatny interes ludzi ma często niewiele wspólnego z ideami, które pozornie popierają oni publicznie.