Jacek Hugo-Bader
Jacek Aleksander Hugo-Bader przyszedł na świat 9 marca 1957 w Sochaczewie. Jest polskim dziennikarzem i reportażystą, od początku lat 90 związany zawodowo z "Gazetą Wyborczą".
Jacek Hugo-Bader z wykształcenia jest pedagogiem, studia ukończył w 1981 roku. Przez kilka lat był zawodowo związany z edukacją: pracował jako nauczyciel historii oraz nauczyciel w szkole specjalnej, pedagog szkolny i socjoterapeuta w poradni małżeńskiej. Jednak posiada także doświadczenie na mniej popularnych stanowiskach, był bowiem także ładowaczem na kolei, wagowym w punkcie skupu trzody chlewnej i sprzedawcą w sklepie spożywczym.
Od 1982 roku aktywnie działał w opozycji demokratycznej. Był ostatnim szefem kolportażu Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej, podziemnej struktury "Solidarności", wydającej tygodnik "Wola" i drukującej "Tygodnik Mazowsze". W "Gazecie Wyborczej" pracował początkowo przy kolportażu. W 1991 po wygranym konkursie dołączył do działu reportażu.
Jacek Hugo-Bader jest jednym z najbardziej cenionych w Polsce reporterów zajmujących się krajami byłego ZSRR. Spędził cztery lata na podróżach po tej części świata. Część trasy przejechał na rowerze, a jezioro Bajkał przepłynął kajakiem.
W zimie 2007 roku samotnie odbył wielomiesięczną podróż samochodową z Moskwy do Władywostoku, którą opisał w "Białej gorączce". W 2011 roku ukazały się jego "Dzienniki kołymskie", które także powstały jako owoc samotnej podróży.
Jacek Hugo-Bader jest ponadto autorem książek "Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak" oraz "W rajskiej dolinie wśród zielsk" nominowanej do Nagrody Literackiej Nike. Poza tym wyróżnieniem, został dwukrotnie uhonorowany nagrodą Grand Press i głównymi nagrodami Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Jego książka "Skucha" była nominowana do Nagrody "Newsweeka" im. Teresy Torańskiej i Nagrody Literackiej Nike, a także uznana przez "Magazyn Literacki Książki" za najlepszą książkę reportażową 2016 roku.