Światy równoległe. Czego uczą nas płaskoziemcy, homeopaci i różdżkarze

Antyszczepionkowcy, audiofilia ekstremalna, chemtraile, homeopatia, irydologia, kreacjonizm młodoziemski, płaska Ziemia, radestezja, strukturyzacja, pamięć wody, powiększanie piersi w hipnozie, wysokie dawki witaminy C, zaprzeczanie globalnemu ociepleniu… Wszystko wskazuje na to, że żyjemy w czasach teorii spiskowych, globalnej podejrzliwości, zaprzeczania temu, co jeszcze niedawno powszechnie uznawano za fakty. Książka „Światy równoległe. Czego uczą nas płaskoziemcy, homeopaci i różdżkarze” to fascynujący alfabet pseudonauki.

Jej autor, Łukasz Lamża, jest dziennikarzem naukowym, filozofem, pracownikiem Centrum Kopernika Badań Interdyscyplinarnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był dwukrotnie nominowany do nagrody Grand Press w kategorii „Dziennikarstwo specjalistyczne” za artykuły prasowe na temat pseudonauki i medycyny alternatywnej. Za „Światy równoległe” otrzymał Złotą Różę – nagrodę przyznawaną przez Festiwal Nauki za najlepszą książkę popularnonaukową.

To wyjątkowa pozycja, zwłaszcza teraz, w czasie pandemii. Długo wydawało się, że dostęp do wiedzy jest nieograniczony i łatwy. Niestety, czasy, w których żyjemy, przynoszą więcej pytań niż odpowiedzi, a z gąszczu komentarzy, linków, teorii, podejrzeń, wątpliwości trudno wyłuskać rzetelne informacje. Samozwańczy eksperci prześcigają się w dobrych radach, a „najnowsze badania” stały się zaklęciem sankcjonującym każdą teorię. Czujemy, że wiedza coraz bardziej nas zawodzi, a jednocześnie sami już nie wiemy, kiedy możemy zaufać temu, co kiedyś bez zwątpienia nazywaliśmy naukową prawdą.

„Światy równoległe. Czego uczą nas płaskoziemcy, homeopaci i różdżkarze” to brawurowy, bezkompromisowy przewodnik po świecie szarlatanerii, meandrach pseudonauki i szczytach teorii spiskowych. Książka Łukasza Lamży imponują wiedzą i dociekliwością autora oraz jego odważną próbą zrozumienia oponentów. Jednocześnie zmierzenie się z najbardziej gorącymi zagadnieniami to świetny sposób na poznanie obiektywnej, naukowej prawdy.

Złożone z trzynastu rozdziałów „Światy równolegle” prezentują „prawy” danej grupy, wskazują źródła konkretnych twierdzeń, próbują ustalić, jakie są ich „mity założycielskie”. Autor podejmuje się naukowej weryfikacji kolejnych pseudoteorii i czyni to w sposób rzetelny, kompetentny i zajmujący. Łukasz Lamża nikogo przy tym nie obraża i wykazuje się szacunkiem do wszelkich poglądów. Jego książka po prostu porządkuje wiedzę i argumenty w kolejnych prezentowanych dziedzinach.

To fascynująca lektura dla wszystkich, którzy czują się zagubieni we współczesnym świecie pseudoteorii.