Radioaktywni. Znane i mniej znane przypadki napromieniowania

Od czasu odkrycia radioaktywności ponad 120 lat temu jest ona wykorzystywana do wielu celów – w broni jądrowej, do produkcji energii, w proce­sach przemysłowych, diagnostyce medycznej i leczeniu oraz jako trujące narzędzie zbrodni. Niegdyś myślano, że niewielka dawka promieniowania nie szkodzi. Można było nawet nabyć toniki zawierające rad i sodę atomową oraz zabierać przyjaciół na prześwietlenia rentgenowskie, aby zobaczyć, jak wyglądają w środku. Wkrótce ludzie zaczęli chorować z powodu narażenia na duże dawki promieniowania. Z drugiej strony odkryto, że radioaktywność może być wykorzystywana do diagnozowania i leczenia raka.

Książka Radioaktywni. Znane i mniej znane przypadki napromieniowania stanowi przystępne wprowadzenie zarówno do podstaw naukowych, jak i prezentacja kluczowych osób zaangażowanych w odkrywanie i stosowanie promieniowania i radioaktywności: od wczesnego niewłaściwego użycia promieni rentgenowskich i leczenia radem, przez nieszczęścia Projektu Manhattan i katastrofę w Czarnobylu, po głośne i celowe zatrucie Aleksandra Litwinienki w Londynie polonem-210, co wzbudziło zainteresowanie mediów na całym świecie.

Poszczególne rozdziały Radioaktywnych zawierają przegląd zarówno umyślnych czynów przestępczych związanych z radioaktywnością, jak i nieszczęśliwych wypadków oraz nieumyślnych ekspozycji na promieniowanie. Radioaktywni. Znane i mniej znane przypadki napromieniowania koncentruje się na ludzkich historiach, prawdziwych wydarzeniach oraz biologicznym wpływie radioaktywności. Zawiera także opisy korzystnych zastosowań promieniowania i radioaktywności.

Książka może być czytana przez każdego czytelnika ogólnie zainteresowanego nauką, a także przez studentów i specjalistów ze środowisk naukowych i medycznych.

Na początku XX w. uważano, że „zażywanie wody” przyniesie znacznie większe ko­rzyści dla zdrowia, jeśli będzie ona radioaktywna. Profesor Bertram Boltwood z Uni­wersytetu Yale wyjaśniał, że radioaktywność przenosi energię elektryczną w głąb ciała, poddając soki, protoplazmę i jądra komórek natychmiastowemu bombardowaniu eks­plozjami atomów elektrycznych. Pobudzało to aktywność komórek, wszystkie narządy wydzielnicze i wydalnicze, powodując, że układ wydalał produkty przemiany materii i niszczył bakterie. Podczas opracowywania radioaktywnych produktów komercyjnych kluczowym odkryciem było to, że rad rozpadał się, wydzielając gaz radon, który był tracony w wy­niku rozpadu radioaktywnego i ulatniania się gazu do atmosfery podczas transportu z miejsca produkcji. Rozwiązaniem marketingowym było wyprodukowanie słoika zawierającego rudę radu, który wypełniono kilkoma litrami wody.