Postkolonialny wiersz miłosny

Postkolonialny wiersz miłosny to hymn na cześć pożądania i głos sprzeciwu wobec prób wymazywania kolonialnych krzywd. Jednak zamiast rozliczeń Natalie Diaz proponuje intymną i ekstatyczną przyjemność, przeżywaną na przekór opresyjnym porządkom. W jej wierszach z ran zadanych Rdzennej ludności wyrasta potencjał przemiany i doświadczania bliskości, która przekracza iluzję jednostkowości i upłynnia materialne granice. Miłość jest tu formą elektryzującej transmisji pomiędzy ciałami ziemi, wód, języków, bogów, krewnych i kochanek zdolną przebić się przez pozornie nienaruszalne struktury dominacji. Diaz myśli językiem, w którym pragnienie stanowi siłę napędową naszego istnienia i drogowskaz kierujący nas w stronę wolności. Przekład Joanna Mąkowska O Autorce: Natalie Diaz urodziła się i wychowała w rezerwacie Fort Mojave znajdującym się na styku Kalifornii, Arizony i Nevady, nad brzegiem rzeki Kolorado, z którą łączy ją nierozerwalna więź. Jest laureatką wielu prestiżowych nagród, m. in. American Book Award za debiutancki zbiór wierszy When My Brother Was an Aztec. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Stanowym Arizony.