Chąśba
Ze świątyni w grodzisku wykradziona zostaje tarcza, którą Jarowit, bóg wojny i wiosny, powierzył opiece jego mieszkańców. Zbliża się wiosenna równonoc, zostało więc tylko kilka dni na odzyskanie zguby i zażegnanie niebezpieczeństwa. Zamir - zrzędliwy starzec z drewnianą nogą, który jest zwykłym katem, Strzebor – mikry chłopak nieprzepadający za przygodami i Mora – dziewczyna ze znamieniem w kształcie śnieżynki, muszą zjednoczyć siły we wspólnej sprawie, choć tak naprawdę nie znają nawet celu swojej wędrówki, a za wskazówkę mają jedynie niezbyt zrozumiałą przepowiednię wołchwa. Ta trójka nie ma ze sobą nic wspólnego, ale przecież Rodzanice nie po to tak męczą się, przędąc nić życia, aby komukolwiek cokolwiek ułatwić.Tak zaczyna się najnowsza książka Katarzyny Puzyńskiej, "Chąśba". Znana dotychczas z kryminałów i literatury faktu Puzyńska tym razem postawiła sobie za cel napisanie baśni fantasy. Opierając się na mitologii słowiańskiej stworzyła książkę, która jest wspaniałą, pasjonującą i wciągającą baśnią dla dorosłych, baśnią, która nie jest bajką dla dzieci, ale miejscami ponurą historią z bóstwami w tle.Ale nie tylko bóstwami. Bo autorka nie byłaby sobą, gdyby nie przemyciła do książki zbrodni. W okolicach grodu znalezione zostało ciało kobiety – wygląda na to, że została zamordowana. Nie tylko zatem poszukiwanie tarczy Jarowita zajmuje teraz mieszkańców, ale i mordercy i tego, co zbrodnia może mieć wspólnego z nagłym wyjazdem i dziwną obietnicą, której złożenie wymogła na mężu. Tymczasem opodal w lesie pojawia się odmieniec - chromy chłopiec, może on będzie miał coś do powiedzenia w sprawie losów osady, a nawet Królestwa?"Chąśba" to książka, w której pełno jest wątków, baśniowych i mitologicznych stworzeń. W lesie za grodem czai się Leszy i banda stolemów, olbrzymów cztery razy większych od człowieka. Jednak to wszystko nie będzie istotne, jeśli nie znajdzie się tarcza. I tak splatają się wątki tej niesamowitej powieści, która stanowi niesamowitą gratkę dla miłośników sprawnych intryg kryminalnych – choć tym razem w innym entourage.Warto zwrócić również uwagę na ciekawą konstrukcję książki, czyli użycie hipertekstu. To dodatkowe urozmaicenie i tak szalenie ciekawej pozycji – w sam raz na łamigłówki w długie, jesienne wieczory.Katarzyna Puzyńska, urodzona w 1985 roku, z wykształcenia jest psycholożką, ma doświadczenie jako wykładowczyni akademicka. Obecnie całkowicie poświęca się pracy pisarskiej – oprócz najnowszej książki z gatunku fantasy, słynna jest też jej Saga o Lipowie i książki non-fiction o pracy policjantów. Jest fanką muzyki rockowej i Muminków.Książka opublikowana została przez wydawnictwo Prószyński i S-ka.
Sąpierz. Grodzisko. Tom 2
Sąpierz do druga część serii Grodzisko. Postapokaliptyczny Nowy Świat spotyka się z magią słowiańskiego fantasty Starego Świata w jedynej w swoim rodzaju opowieści. Pozornie niepasujące do siebie elementy mieszają się w wybuchową całość, niczym w miksturze wołchwa. Czy kiedy wypełni się przepowiednia, znajdziesz się po odpowiedniej stronie? Tak czy inaczej, topór zakończy wszystko. Kiedy jeden z bogów niefrasobliwie zapomni wspomnieć o najważniejszym sekrecie, można się spodziewać kłopotów. Nie inaczej dzieje się w dwóch bliźniaczych światach zawieszonych w nicości Rozstaju. Jeden z nich jest pełen magii, w drugim nigdy w nią nie wierzono. Jeśli jednak czegoś nie widać, nie znaczy, że tego nie ma. Kiedy obu światom grozi unicestwienie, uwierzyć w magię muszą nawet najwięksi sceptycy. Gorzej, gdy ratunek znajduje się w rękach pewnego zrzędliwego starca z drewnianą nogą (który jest tylko zwykłym katem), pyskatej Marzanny (która chętnie oddałaby swoją boską nieśmiertelność za kilka łyków dobrej ludzkiej niepewności istnienia) oraz pewnej kobiety (która, tak się złożyło, utknęła w zaświatach z dość gadatliwym rumakiem). W Nowym Świecie większość ludzi wkłada magię między bajki. Są jednak wyjątki - kobiety, które z pokolenia na pokolenie strzegą ziemi przed potworami i demonami przybywającymi ze Starego Świata. Zwano je Obrończyniami. Wykonywały swą misję długo i wytrwale, przekazując wiedzę kolejnym adeptkom i kryjąc ją przed oczami niepowołanych. W końcu została już tylko jedna, samotna wobec przepowiedni, że wkrótce nadejdzie wróg. I właśnie na to czeka Sąpierz. Wie on, że wkrótce wypełni się stara przepowiednia. Potrafi być cierpliwy. Niedługo losy bliźniaczych światów się splotą. Potrzebne są tylko odpowiednie imiona. Wszyscy bowiem wiedzą, że imię ma nieskończenie silną moc, kiedy nada je właściwa osoba.