Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu

"Nie miałam okazji poznać własnego ojca, ponieważ on wolał wódę. I jabole, i browary, i nawet denaturat, bo był uzależnionym typu menela, który zasrywa sobie nogawkę spodni, śmierdzi w autobusie i zalega na dworcach. Potem usuwam to o denaturacie oraz dworcach. Piszę, że ojciec zmarł nagle i że mi smutno.”

Ojciec nieobecny, ojciec niedostępny, ojciec alkoholik.

"Mireczek. Patoopowieść o moim ojcu" to boleśnie prawdziwy i wstrząsający debiut Aleksandry Zbroi, intymne świadectwo, które staje się literaturą. Ale autorka nie wpada w lamentowy ton, wplata w opowieść elementy komiczne. Człon „pato” zawarty w tytule pozwala Zbroi pobawić się trochę swoją historią i przejąć nad nią kontrolę.

Debiutantka przełamuje kilka tabu: nie pisze o rodzicach dobrze, a tych powinno się przecież bezwzględnie kochać, o zmarłym ojcu wyjawia niewygodną prawdę, a o zmarłych, wiadomo, zawsze mówi się dobrze. Ta książka to próba rozliczenia z dorastaniem w patologicznej rodzinie, z chorobą alkoholową ojca i własnym wstydem. Momentami ironiczne, wzbogacone paletą emocji słowa budują wściekłe obrazy. Przez złość na ojca, bierną mamę, odczuwane latami ból i osamotnienie przedziera również miłość i próba wybaczenia. „Mireczek…” to autoterapia, która ma pozwolić uwolnić się od noszonego latami brzemienia DDA jak również od tych, którzy nie podołali rodzicielstwu. To piękna i przejmująca opowieść o traumatycznych doświadczeniach.

Debiut Aleksandry Zbroi pozwala wyjść osobom z podobnymi doświadczeniami z roli ofiary, odzyskać sprawczość nad swoim życiem.

"Nie można w tej kwestii wierzyć statystykom, bo okrywa je z jednej strony wstyd a z drugiej potrzeba ochrony rodzica. Ale jest nas - dorosłych dzieci alkoholików - w Polsce miliony. Nie chcemy i nie umiemy o tym mówić. Aleksandra Zbroja robi to za nas. Być może nasi rodzice nie pili tak jak Mireczek. Ale styl picia nie ma znaczenia dla tego doświadczenia. Rodzic, którego nie ma, bo zabiera go alkohol to coś, o czym powinniśmy mieć prawo rozmawiać. Wierzę, że ta książka może stać się początkiem rozmowy." – Małgorzata Halber.

Aleksandra Zbroja jest stałą współpracownicą „Dużego Formatu” i „Wysokich Obcasów”. W 2019 roku wraz z Agnieszką Pajączkowską wydała książkę „A co wyście myślały. Spotkania z kobietami z mazowieckich wsi”.