Klasyka. Fatalne jaja. Diaboliada

Michaił Afanasjewicz Bułhakow - jeden z najwybitniejszych rosyjskich prozaików. Jego pierwsze powieści wśród nich Diaboliada i Fatalne jaja przyniosły pisarzowi spory rozgłos i jednocześnie nieprzychylność ówczesnych prominentów. Zarzucano mu zbytni krytycyzm w stosunku do nowego, porewolucyjnego ładu społecznego.
Autor napisał Diaboliadę w 1923 roku, odmalowuje w niej sowiecką rzeczywistość, przez którą prowadzi nas urzędnik zagubiony w świecie biurokracji, zależności i absurdów, od których roi się na każdym kroku. Dla Bułhakowa nasza rzeczywistość to faktycznie fantastyczna diaboliada, w której autor nie może istnieć pisał jeden z krytyków.
Fatalne jaja Bułhakow ukończył w październiku 1924 roku, a cztery miesiące później ukazały się w almanachu wydawnictwa Niedra. To utwór z gatunku science-fiction, który jest równocześnie parodią powieści katastroficznej. Akcja toczy się w przyszłości, w 1928 roku, kiedy to na Związek Radziecki spada plaga potwornych gadów. Utwór jest także satyrą na sytuację w Związku Radzieckim po rewolucji.