Strefa marek >>
koszyk (0) | 0,00 zł

Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród Świadków Jehowy

Tulia Topa
  2 oceny

Tulia przez prawie 30 lat nie dostała prezentu urodzinowego.Nie mogła nosić krótkich spódnic. Wyrażać głośno swojego zdania. Nie było jej wolno spotykać się z ukochanym chłopakiem. Bo nie należał do Świadków Jehowy.Wiedziała, że ktoś od razu doniesie o jej "grzechach" i godzinami będzie musiała opisywać je przed komitetem sądowniczym. Wierzyła, że tak właśnie powinno być. Bo powinna być posłuszna Czytaj więcej

więcej parametrów
Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród Świadków Jehowy
supercena
38,09 zł
Cena okładkowa: 54,99 zł
Informacja o cenie
Darmowa dostawa od 199 zł

Do darmowej dostawy brakuje Ci 199 zł. Najtańsza dostawa 6,99 zł

Kup teraz zapłać później
PaymentPo
PayU
Raty PayU
Sklep Roku 2026W Rankingu Zaufanych Sprzedawców Ceneo
Sklep Roku 2026
Zaufane Opinie Ceneo.pl
Polecamy podobne produkty
Zobacz wszystkie
Zobacz wszystkie

O książce

Tulia przez prawie 30 lat nie dostała prezentu urodzinowego.

Nie mogła nosić krótkich spódnic. Wyrażać głośno swojego zdania. Nie było jej wolno spotykać się z ukochanym chłopakiem. Bo nie należał do Świadków Jehowy.

Wiedziała, że ktoś od razu doniesie o jej "grzechach" i godzinami będzie musiała opisywać je przed komitetem sądowniczym. Wierzyła, że tak właśnie powinno być. Bo powinna być posłuszna Jehowie. Bo tak mówili jej wszyscy, którym ufała.

Czemu więc zaczęła wątpić? Co sprawiło, że w kloszu, pod którym żyła, pojawiły się pierwsze pęknięcia?

Osobista historia o życiu w świecie, gdzie radość jest grzechem, prywatność jest sprawą zboru, a odejście - zerwaniem ze wszystkimi, których się kocha. Opowieść o dziewczynie, która wybrała wolność.

Opinie i recenzje książki Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród Świadków Jehowy

Dziękujemy za Twoją ocenę!
4,5/5
 
2 oceny
  • 5
  • 4
  • 3
  • 2
  • 1
Recenzje produktów są zarządzane przez stronę trzecią w celu weryfikacji autentyczności i zgodności z naszymi wytycznymi dotyczącymi ocen i recenzji.Jak działają recenzje
Sortuj
Od najwyższej oceny
  • Avatar recenzenta
    Zakup niezweryfikowany
    5.0
     
    2025-09-15Recenzja zweryfikowana
    Imponuje mi odwaga kobiet, które potrafią przeciwstawić się opresji i indoktrynacji, by zawalczyć o siebie. Taką dzielną kobietą jest Tulia Topa (@tulia.topa) autorka książki pt. „Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród Świadków Jehowy” z oferty Wydawnictwa Znak JednymSłowem, która opowiedziała czytelnikom bardzo osobistą historię swojego odejścia z wyjątkowo hermetycznej wspólnoty Świadków Jehowy. Autorka odkrywa przed czytelnikami kulisy funkcjonowania tytułowej wspólnoty, zwracając w sposób szczególny uwagę na to, jakie miejsce zajmują w niej dzieci i nastolatkowie. Na własnym przykładzie przedstawia metody kontroli życia osobistego, a zwłaszcza seksualnego braci i sióstr, które podlega nieustannej ocenie i może nawet stać się powodem wykluczenia ze zgromadzenia. A to wszystko z perspektywy gorliwej niegdyś wyznawczyni, wychowanej w przekonaniu, że Świadkowie Jehowy to jedyna nadzieja człowieka na Królestwo Boże. Czytałam tę książkę ze zdumieniem i odrazą. Nie byłam dotąd świadoma skali, jaką przybiera działalność ewangelizacyjna Świadków Jehowy i proces manipulacji, któremu podlegają wyznawcy. Głos osoby, która przez wiele lat była poddawana tym procederom, a mimo tego zdecydowała się wystąpić ze wspólnoty, jest o tyle wartościowy, że daje nadzieję na kolejne rezygnacje ludziom, którzy do tej pory żyli w bezrefleksyjnym posłuszeństwie wobec swych braci i sióstr w wierze. „Jak rozbiłam szkło” to w istocie zapis długiej i trudnej drogi, jaką przebyła Tulia, by stać się tym, kim jest dziś. Drogi okupionej wyrzeczeniami, utratą kontaktów z bliskimi i dotychczasowymi znajomymi. Jestem jednak przekonana, że było warto znieść to wszystko, co przeszła autorka, tak jak warto poznać spisaną przez nią opowieść. Historie takie jak ta udowadniają bowiem, że nigdy nie jest za późno, by zadbać o swój dobrostan. Daleka od wszelkich prób oceny cudzej religijności, jestem wdzięczna autorce za to osobiste wyznanie i oczywiście polecam Waszej uwadze tę jakże potrzebną książkę.?
    Czy ta recenzja była przydatna?
    00
  • Avatar recenzenta
    Zakup niezweryfikowany
    4.0
     
    2025-09-29Recenzja zweryfikowana
    Przez kilka lat chodziłam do klasy z dziewczyną należącą do świadków i niezwykle dziwiło mnie ich ślepe przywiązanie do zasad, których sens trudno mi było pojąć. Nie wstydzę się mówić o tym, że jestem katoliczką – wiara jest dla mnie ważna, ale daleko mi do fanatyzmu. Zawsze staram się z szacunkiem podchodzić do innych przekonań, ale Świadkowie Jehowy zawsze stanowili dla mnie pewnego rodzaju zagadkę i podchodziłam do ich organizacji z pewnym zaciekawieniem, nutą niezrozumienia, a nawet dyskomfortem związanym z ich namolnością. Gdy zobaczyłam zapowiedź książki "Jak rozbiłam szkło", wiedziałam, że to lektura, którą chcę zgłębić. Już od pierwszych rozdziałów ujęła mnie szczerość, z jaką autorka opowiada o życiu w tej strukturze – o sztywnych ramach, poza które nie wolno było wychodzić, o absolutnym posłuszeństwie, w którym nasze osobiste pragnienia nie mają znaczenia, a przede wszystkim o bezwzględnych obowiązkach kobiet. Tulia opisuje proces manipulacji, swoistego „prania mózgów” i systemu nakazów, które krok po kroku odbierały jednostce wolność myślenia. "W organizacji nie ma nic ważniejszego niż posłuszeństwo i przestrzeganie hierarchii, a kobieta znajduje się w niej na samym dole." Ta książka nie jest jedynie próbą uświadomienia czytelnikowi, jak naprawdę funkcjonuje ta zamknięta wspólnota – to również bardzo osobiste rozliczenie z przeszłością. Autorka szczerze mówi o tym, co wciąż w niej siedzi, o ranach z okresu dorastania, które odcisnęły głębokie piętno na jej życiu. Najbardziej poruszały mnie fragmenty dotyczące pozycji kobiet – ich roli sprowadzonej do uległości, całkowitego podporządkowania i bezwzględnego posłuszeństwa, czystości i skromności, bycia pionkiem, którym poruszają mężczyźni, a także absurdalnych reguł, które do dziś budzą we mnie niedowierzanie, a nawet złość. "Do zakresu obowiązków kobiet nie należy przewodzenie, kierowanie, decydowanie ani organizowanie. Kobieta ma gotować, sprzątać oraz ubierać się tak, aby nie stać się "przyczyną potknięcia" jakiegoś mężczyzny w zborze. Czystość i skromność – te słowa najczęściej słyszą dorastającej dziewczynki w zborach Świadków Jehowy." Jedynym szczegółem, który przeszkadzał mi podczas czytania było wielokrotne powtarzanie niektórych stwierdzeń – np. wielokrotne podkreślanie wagi bycia córką starszego. Rozumiem, że miało to znaczenie dla autorki i podkreślało wagę problemu, ale chwilami nużyło. Ciekawym zakończeniem książki były szczere odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania, związane ze Świadkami Jehowy. „Jak rozbiłam szkło” to książka, która nie tylko pozwala zajrzeć za zamknięte drzwi organizacji Świadków Jehowy, lecz także uświadamia, jak destrukcyjny wpływ może mieć życie w świecie pełnym nakazów, zakazów i manipulacji. To świadectwo odwagi i próba odzyskania głosu – takiego, który przez lata był tłumiony.
    Czy ta recenzja była przydatna?
    00
Dostawa i płatność