Inicjacja mantrą Narasinhy i jej adoracja w tradycji pańćaratry

Książka dr Ewy Dębickiej-Borek () wpisuje się w nurt badań nad wciąż niewystarczająco poznanymi wczesnymi wisznuickimi tradycjami tantrycznymi. Jest cennym, dokładnym a miejscami wręcz drobiazgowym
studium głównie filologicznym, historyczno-literackim, jednak z elementami pracy o charakterze interdyscyplinarnym nad zagadnieniami, które nadal nie mają pełnej reprezentacji w literaturze przedmiotu ().
Wychodząc od ogólnej charakterystyki hinduistycznych tradycji tantrycznych, Autorka przechodzi do analizy zagadnienia inicjacji mantrą Narasinhy (narasi'hadik'a) i następującej po niej adoracji mantry przez inicjowanego nią adepta. Te dwa elementy stanowią specyficzną praktykę zwaną Ceremonią [mantry] Narasinhy w aspekcie wibhawa (vaibhaviyanarasi'hakalpa). Autorka przedstawia główne zagadnienia swojej pracy na podstawie ważnych dla tradycji pańćaratry tekstów sanskryckich (przede wszystkim Satwatasanhita, Iśwarasanhita, Narasinhakalpa).
Nadrzędnym celem badawczym Autorki jest wykazanie niespójności w opisie ceremonii w obrębie Satwatasanhity (SatS), jednego z najstarszych i najbardziej autorytatywnych tekstów szkoły pańćaratry