Gry wideo jako przestrzeń sporu filozoficznego

To chyba pierwsza polska praca naukowa, która tzw. groznawstwo włącza do dziedziny dyscyplin filozoficznych. Będzie ona nie tylko istotnym głosem w badaniu gier komputerowych w Polsce. Przede wszystkim jest propozycją interpretacji tych gier przez pryzmat szeroko rozumianej filozofii (w aspekcie metodologicznym, ale też estetycznym, etycznym czy retorycznym), kulturoznawstwa (od strony narratologii i ludologii) oraz wypracowanej w naukach humanistycznych analizy treści.

Książka Macieja Jemioła wpisuje się w ożywioną dyskusję nad cyberświatem i dynamicznymi przemianami całej współczesnej kultury. Przemiany te wyznacza technika związana z cyfrowym przetwarzaniem obrazu i dźwięku, ich wysoką jakością, sugestywnością oraz łatwością powielania i odtwarzania w komputerach czy urządzeniach mobilnych. Rewolucja cyfrowa tworzy dziś nowego odbiorcę powierzchownego, momentalnego i rozedrganego, potrzebującego coraz to nowych bodźców i mocniejszych środków wyrazu. []

Pytania stawiane w książce przez autora, najpierw o metodologię badania gier wideo, następnie o ich filozoficzność, a w szczególności o przedstawioną w nich wizję świata i człowieka są zatem obecnie niezwykle istotne i autor podnosi te kwestie w sposób gruntowny oraz niezwykle dojrzały.

Dr hab. Artur Mamcarz-Plisiecki

Podjęty przez autora projekt badawczy można rozpisać na trzy zasadnicze kwestie: (1) Na czym polega kulturowy, technologiczny, artystyczny i filozoficzny fenomen gier wideo jako elektronicznego medium, będącego przede wszystkim popularną rozrywką? (2) W jaki sposób można badać gry wideo, mając na uwadze ich narracyjność i ludyczność, jako odrębne zjawisko współczesnej kultury? (3) Jaka jest filozoficzna treść sporów, którą wywołują gry wideo, tworząc dla nich swoistą przestrzeń? []

Dodatkowym walorem książki jest jasny wywód i odwołanie się do autorów, którzy współtworzą dzisiejsze rozumienie kultury, filozofii i nas samych. Dzięki temu, że autor bardzo starannie przygotował materiał pomocniczy, np. słownik terminów, zarys powstania i rozwoju gier wideo, opis i ilustracje poszczególnych gier, tabele itd., łącznie z pełną bibliografią czytelnik może się zapoznać z tą dziedziną kultury, sam dokonać jej oceny i zreformować swój sąd o grach wideo jako przestrzeni sporu filozoficznego.

Dr hab. Ewa Podrez, prof. UKSW