Futerał. O urządzaniu mieszkań w PRL-u

Wydana nakładem wydawnictwa Czarne książka Agaty Szydłowskiej - historyczki dizajnu, kuratorki, wykładowczyni, badaczki- zatytułowana "Futerał. O urządzaniu mieszkań w PRL-u" to pasjonująca opowieść o codziennym życiu w czasach przysłowiowej "komuny". Autorka wykonała ogromną pracę, poszukując odpowiedzi na pytanie: jak tak naprawdę urządzano się w PRL-u i co z tego wynika w szerszym kontekście kulturowym?

O czym jest książka "Futerał. O urządzaniu mieszkań w PRL-u"?

"Futerał. O urządzaniu mieszkań w PRL-u" Agaty Szydłowskiej nie jest wbrew pozorom książką o strasznej i śmiesznej zarazem, z charakterystycznymi elementami z filmów Stanisława Barei. Autorka oczywiście wspomina o ikonicznej meblościance, którą wszyscy znamy i o fakcie, że miał wtedy miejsce kulminacyjny moment rozwoju kultowego dizajnu.

W naukowo błyskotliwy sposób autorka łączy ze sobą różne obszary wiedzy – społecznej, politycznej czy kulturalnej – w i oparciu o liczne świadectwa udowadnia w swojej interdyscyplinarnej refleksji, że polski dom można odczytywać szerzej niż tylko miejsce do życia. Był on wręcz symbolem polskiej historii, w której widać, jak zmieniał się nasz kraj, ludzkie przyzwyczajenia i gusta. To tu kumulowały się nasze myśli, troski, różne snobizmy i to w tej przestrzeni udowodnialiśmy, jak bardzo potrafimy być zaradni.

Wspólnie z Agatą Szydłowską ruszamy w podróż w przeszłość i obserwujemy nieuchronne zmiany, które następowały z każdym następnym rokiem – aż do eklektycznej współczesności. Nie zmienia się jedno – nasze domy to istotna część i symbol tego, jak funkcjonuje całe społeczeństwo.

"Futerał. O urządzaniu mieszkań w PRL-u" - opinie

Książka "Futerał. O urządzaniu mieszkań w PRL-u to szerokie, interdyscyplinarne, pełne badawczej pasji spojrzenie na ikoniczne "wnętrze z PRL-u", które przemieniło się w swoistą kliszę. Mieszają się w niej różne wpływy i akcenty – od tandetnych po ikoniczne, od banału do piękna.

Warunki, w jakich Polacy urządzali swoje mieszkania były przecież wybitnie specyficzne – z jednej strony intrygował nas Zachód i nowoczesność, z drugiej żyliśmy w ciasnych, ubogich wnętrzach. Kolejne charakterystyczne emblematy z tego okresu autorka traktuje bardzo symbolicznie i pokazuje jak powracają one w różnych nurtach kulturowych i użytkowych oraz mniej lub bardziej sentymentalnych wspomnieniach.