Fundamentowanie - podstawowe metody obliczeniowe

Skrypt stanowi zwarte i cenne opracowanie dydaktyczne prezentujące aktualny stan wiedzy na temat projektowania fundamentów bezpośrednich (stóp) i pośrednich budynków (pali). Przedstawiono w nim dwa różne podejścia do projektowania fundamentów: podejście oparte na wycofanych polskich normach oraz podejście zawarte w aktualnych normach europejskich (eurokodach).

W skrypcie zaprezentowano metody obliczania dla podstawowych typów fundamentów stosowanych w budownictwie: stóp i pali fundamentowych, a także metody obliczania nośności podłoża gruntowego. Dla każdego typu fundamentu przedstawiono dwa podejścia obliczeniowe: pierwsze bazujące na starych polskich normach, a drugie zgodne z zapisami normy Eurokod 7. W celu przedstawienia różnych metod obliczania pola podstawy fundamentów oraz długości pali fundamentowych podano wiele wzorów, które wyjaśniono, a w przypadku różnych wyników obliczeń wykonanych na podstawie dawnych norm polskich i aktualnej normy europejskiej zinterpretowano występujące rozbieżności.

Jest to porównanie bardzo cenne, ponieważ na tych samych przykładach zobrazowano różnice w ogólnym podejściu do projektowania fundamentów stosowanym dawniej w Polsce oraz zawartym w obowiązującej dzisiaj normie europejskiej, a także różnice w metodach obliczeń.

Podane w skrypcie przykłady obliczeniowe mają walor praktyczny i są poświęcone projektowaniu w danych warunkach geologiczno-inżynierskich fundamentów bezpośrednich (stóp fundamentowych) oraz posadowienia fundamentu na palach pod oczep, porównaniu nośności w warunkach z odpływem wody i bez niego, a także wyznaczeniu nośności pala Franki metodą Wiłuna, na podstawie pomiarów sondy CPT wykonanych przy użyciu stożka Begemanna.

Skrypt ma charakter uniwersalny i może być wykorzystywany przez badaczy i praktyków z branży budownictwa: naukowców, projektantów, ekspertów budowlanych, konsultantów, studentów i osoby zaangażowane w projektowanie fundamentów budynków oraz budowli.