Fonos. Zbrodnia po grecku

Teksty w antologii zostały dobrane tak, by pokazać

bogactwo i pomysłowość gatunku - greckiego

opowiadania kryminalnego. Dwa pierwsze, z początku lat

60. XX wieku, są już klasyczne, pozostałe jedenaście

powstało najwyżej dwie dekady temu. Większość pisarzy

jest wciąż aktywna, znaczna część nieznana polskiemu

czytelnikowi. Aby zapewnić różnorodność stylu,

właściwie każdy tekst został przełożony przez inną

tłumaczkę bądź innego tłumacza.

Zwraca uwagę fakt, że zdecydowana większość

spośród prezentowanych w tomie zbrodni odbywa się w

kontekście rodziny. Nie rodu czy całej sieci krewnych,

które zgodnie z ustaleniami antropologów kultury

tradycyjnie wyznaczają tak prywatną, jak i publiczną

sferę życia Greków, ale rodziny nuklearnej, postrzeganej

często w kategoriach freudowskiego trójkąta ról:

rodziców i dziecka. W antologii wyróżniają się zwłaszcza

rodzinne zbrodnie międzypokoleniowe: matka zabija

syna, który publicznie ją upokorzył, inna córkę, gdy ta - w jej mniemaniu - splamiła honor

rodziny.

(z posłowia Ewy Róży Janion)

Grecy to specjaliści od zbrodni. Ci antyczni i współcześni też. Zaczytajcie się na śmierć.

Mariusz Czubaj