Fatma. Moja arabska teściowa

Życie kobiet w kulturze muzułmańskiej nie należy do najłatwiejszych. Dziewczynki od wczesnego dzieciństwa przygotowywane są do odgrywania tradycyjnych ról społecznych: skłonnej do poświęceń matki i bezgranicznie oddanej mężowi żony. Kobiety od wieków mimowolnie powtarzają jedyny akceptowalny schemat kulturowy. Pomimo upływu czasu społeczeństwo na Bliskim Wschodzie wciąż hołduje patriarchalnym wzorcom.

Kobiety są uznawane za gorsze i nie mają praktycznie żadnych praw. Oczekuje się od nich, by w milczeniu spełniały oczekiwania rodziny i nie myślały o swoich potrzebach. Mężowie sprawują nad nimi władzę absolutną i chętnie korzystają ze wszystkich swoich przywilejów. Niejednokrotnie dochodzi w małżeństwie do gwałtów, aktów przemocy i poniżania kobiet.

Nie inaczej jest w przypadku Fatmy. Kobieta posłusznie wypełniała wolę swoich rodziców, choć w głębi duszy marzyła o zdobyciu wykształcenia. Nie znalazła w sobie siły, by sprzeciwić się aranżowanemu przez bliskich ślubowi z Ahmedem. Mąż już w czasie nocy poślubnej pokazał swoje prawdziwe oblicze, brutalnie gwałcąc swoją młodą i niedoświadczoną żonę.

Z czasem było coraz gorzej. Bita, poniżana i wykorzystywana seksualnie przez swojego patrona Fatma ma za zadanie zajmować się domem i urodzić syna. Kolejne ciąże przynoszą ból i rozczarowanie. Okazuje się, że za każdym razem wydaje na świat dziewczynki. Nocami modli się o potomka płci męskiej, bo liczy, że jej życie odmieni się z chwilą narodzin pierworodnego.

Gdy wreszcie rodzi chłopca, jej radość nie ma końca. Obdarza go bezgraniczną miłością i snuje dalekosiężne plany dotyczące jego przyszłości. Ma nadzieję, że Muchtar wyrośnie na porządnego człowieka, ożeni się z dziewczyną z dobrego domu i zamieszka razem z matką, wynagradzając jej tym samym gorzki los.

Chłopak ma jednak inne plany niż jego matka. Wyjeżdża na studia do odległej Polski, zamieszkiwanej przez innowierców. Tam zakochuje się bez pamięci w Nadii. Młodzi szybko biorą ślub. Nowożeńcy przyjeżdżają do Libii, ojczyzny Muchtara, by poznać jego bliskich. Krótko po przyjeździe oznajmiają zaskoczonej rodzinie, że będą mieć dziecko.

Rewelacje syna zadają Fatmie cios w samo serce. Kobieta, choć sama przez całe swoje dorosłe życie doświadczała przemocy rodzinnej, nie potrafi wesprzeć młodej synowej z obcego kraju. Z ofiary staje się katem, zamieniając życie Nadii i jej nienarodzonego dziecka w piekło na (nieznanej) ziemi.