Chrześcijanie i Żydzi w doktrynie politycznego islamu

Kiedy Mahomet zmarł, chrześcijanie i żydzi byli już całkowicie podporządkowani na terenie Arabii. Historia jego relacji z nimi wyznaczyła sposób traktowania ich na następne 1400 lat. Każde zachowanie i słowa, które opierają się na islamskiej doktrynie, mają swoje źródło w idealnym przykładzie Mahometa.

Na samym początku w Mekce Mahomet mówił, że jego przepowiednie pochodzą od anioła Gabriela, który wcześniej przemawiał do Mojżesza. Przedstawiał się tam jako kolejny prorok w żydowskiej linii proroków. Jednocześnie Koran mówi też o Dniu Sądu, a więc koncepcji chrześcijańskiej. W rzeczywistości więc islam jest herezją zarówno chrześcijańską, jak i żydowską.

Później w Medynie, Mahomet prześladował chrześcijan i żydów, a poprzez dżihad doprowadził do ich podporządkowania. Dżihad doprowadził do zagłady również arabskich politeistów.

Islam wyznacza dwojaki sposób traktowania ich. Z jednej strony mówi, że są oni braćmi w religii Abrahama, z drugiej jednak są oni śmiertelnymi wrogami, którzy muszą się podporządkować.

Nie da się zrozumieć dżihadu przeciwko Izraelowi bez poznania islamskiej doktryny chrześcijan i żydów.