1794

Kontynuacja głośnego debiutu Niklasa Natta och Daga 1793, którym autor podbił serca czytelników i krytyków z całego świata!
Wyśmienite władanie językiem, tryskająca radością narracja. Aftonbladet Sndag
Niklas Natt och Dag oczarowuje swoich czytelników. Nerikes Allehanda
Nie można oderwać się od lektury Momentami to najpiękniejsza rzecz, jaką czytałem. Sdermanlands Nyheter
Tak jak poprzednim razem, tak i w tej książce intryga została skonstruowana w zręczny sposóbPoza tym autor jest uzdolniony językowo. Widać to zwłaszcza w pierwszej części trylogii, gdy bryluje bawiąc się typowymi dla tamtych czasów dźwiękami języka. Gteborgs Posten
Niklas Natt och Dag z dużą zręcznością i znajomością historycznych detali porusza się po zaułkach i na przedmieściach Sztokholmu. Dagens Nyheter
Tak książka jest naprawdę dobra! Powiedziałbym nawet, że okropnie dobra. Malin Persson Giolito
Od razu widać, że Niklas Natt och Dag bardzo dokładnie przygotował się do napisania książki pod względem faktograficznym. Efektem jest wspaniały opis stolicy Szwecji, prawdziwego Sztokholm noir, którego szybko nie zapomnę. Dick Harrison
Zbliża się nowy rok. Urzędujący w stolicy Szwecji rząd regencyjny Reuterholma zakazuje noszenia kolorowych ubrań. Wszyscy, którzy nie są na tyle bogaci, żeby móc pozwolić sobie na lekceważenie tego zakazu, muszą ubierać się na szaro. Ludzie nazwali tamten rok Epoką Żelaza.
W szpitalu dla umysłowo chorych w dzielnicy Danviken przebywa młody szlachcic. Mężczyzna przeżywa katusze z powodu zbrodni, o którą został oskarżony. W tym samym czasie pewna kobieta zamieszkująca w dzierżawionym przez swoją rodzinę gospodarstwie, opłakuje śmierć córki Linnei, zamordowanej w czasie swojej nocy poślubnej. Kiedy okazuje się, że nikt nie chce podjąć się śledztwa, kobieta prosi o pomoc Cardella jednorękiego strażnika miejskiego, który nie ma nic do stracenia.